و امّا ملك شرف الدين محمّد پدر علاء الدوله همانست كه بنابر تصريح فصيح خوافى « 1 » در سال 687 بامر ارغون خان به « ملكى بغداد » انتخاب شد درحالىكه امارت آن شهر به « اردوقيا » و شحنگى به « بايدو سكرچى » و مشرفى به « سعد الدولهء يهود » داده شده بود . بنابراين مىبينيم كه « ملك » درين مورد بمعنى « شاه » نيست بلكه عنوانيست از عناوين دورهء ايلخانى در رديف امارت و شحنگى و اشراف . يك سال بعد از انتخاب ملك شرف الدين سمنانى به ملكى بغداد ، برادرش ملك جلال الدين بامر ارغون قتّال كشته شد و ملك شرف الدين در خدمت باقى ماند چنان كه بنابر نقل رشيد الدين فضل اللّه در ابتداى عهد غازان خان ( 694 - 703 ه . ) منصب الغ بيتكچى يافت زيرا غازان پيش از احراز مقام سلطنت نسبت بشرف الدين عنايت داشت « 2 » . شرف الدين اين شغل را تا سال 695 بر عهده داشت و در آن سال جمال الدين دستجردانى بجاى او منصوب گشت « 3 » و در همين سال شرف الدين بيچاره نيز بسرنوشت برادر خود دچار شد و بامر غازان خان بقتل رسيد « 4 » . مادر شيخ علاء الدوله خواهر ركن الدين صاين ( م 700 هجرى ) از علما و قضات بزرگ عهد ايلخانى بود و علاء الدوله فقه و حديث را بعد از رها كردن خدمات دولتى نزد او فراگرفت . تاريخ ولادت علاء الدوله را ابن حجر عسقلانى « 5 » و غياث الدين خواندمير « 6 » سال 659 نوشته‌اند و اين درستست زيرا در ماه رجب سال 736 كه تاريخ وفات اوست

--> ( 1 ) - مجمل فصيحى ذيل حوادث 687 ( 2 ) - تاريخ مبارك غازانى بتصحيح كارل يان Karl Jahn ، لندن 1940 ص 96 ( 3 ) - ايضا ص 105 ( 4 ) - مجمل فصيحى ذيل حوادث 695 ( 5 ) - الدرر الكامنة فى اعيان المأته الثامنة ، السفر الاول ، ص 250 ( 6 ) - حبيب السير چاپ تهران ج 3 ص 125